چه آرام و غریبانه شکست!!

و تو به من لبخند زدی..

اکنون دیرگاهیست از آن زمان می گذرد...

اما هنوز..

زخم نگاه تو بر وجودم التیام نیافت

تازه فهمیدم ..

تو به امروز من خندیده بودی...

                           من صدایت را درون قلب خود می شنوم

درد را در چهره ی عاشق تو

                            با ذهن خودم می نگرم

بی سبب نیست چنین فریادم

                             بی گناه در دام عشق افتادم

چه درست و چه غلط زندگیه

                              هم خودم هم تو رو بر باد دادم

                بی گناه در دام عشق افتادم

اگر احساسمو می فهمیدی                                        

                                      قلبتو دوباره می بخشیدی

لحظه ی پایان این دیدار را

                                     روز آغاز دگر می دیدی

اگه بیهوده نمی ترسیدم             عشق رو آن گونه که هست می دیدم

       شاید این لحظه ی غمگین وداع

                                           قلبمو دوباره می بخشیدم

ما سزاواریم اگر گریانیم..

                      این چنین خسته و سرگردانیم

ما که دانسته به دام افتادیم

                        چرا از عاشقی رو گردانیم...

              نه گناه کاریم  نه بی تقصیریم

                 منو تو بازیچه ی تقدیریم

            هردو در بیراهه ی بی رحم عشق

               با دل و احساس خود درگیریم 

    بیشتر از همیشه دوست دارم

                    گرچه از عاشقی و عاشق شدن بیزارم

زیر آوار فرو ریخته ی عشق

                       از دلم چیزی نمونده که به تو بسپارم

   تو که همدردی مرا یاری بده

                               به من عاشق امیدواری بده

   اگر عشق با ما سر یاری نداشت

                          تو به من قول وفاداری بده    

        هنوز هوامو داری و  هنوز صدامو می شنوی

بذار خیال کنم هنوز یه لحظه از نیازتم

         اگه تمومه قصمون    هنوز ترانه سازتم

بذار خیال کنم هنوز پر از تب و تاب منی 

                              روزا به فکر دیدنم   شبا پر از خواب منی

بذار خیال کنم تو دل تنگی هات     غروب که میشه یاد من می افتی

تویی که قصه ی طلوع عشقو    گفتی و دوست دارمو نگفتی

بذاز خیال کنم منم اونکه دلت تنگه براش

                             اونی که وقتی تنهایی  پر می شی از خاطره هاش

اونکه هنور دوسش داری   اونکه هنوز هم نفسه

                            بذار خیال کنم منم  اونیکه بودنش بسه

دوباره فال حافظو   دوباره توی فالمی

                                 بذار خیال کنم بذار   اگرچه بی خیالمی

حرف نگفته اي نمونده بين ما حرفامونم تمومه...

طاقت موندن ندارم به انتظار لحظه ي رفتنم..

                      اما هميشه يادمي منم هميشه يادتم

مني كه يك عمر فقط زندوني يه عادتم

وسوسه ي يكي شدن هنوز تو احساس منه 

هنوز واسه ديدن تو قلب كوچيكم مي زنه

اما عزيزم چارمون رفتن و رفتن منه

                  گريه نكن بذار برم   اين آخرين راه منه

تمومه ... بازي تمومه...      

                                   اگرچه از تو دلخورم

اگرچه گفته ای تو را             

                                به خاطرات بسپارم

هنوز هم خیال کن  کنار تو نشسته ام 

                    منی که در جوانی ام  به خاطرت شکسته ام

تو در سراب آینه شبانه خنده می کنی

                     من شکست داده را  خودت برنده می کنی

نیامدی و سالها 

                      نظر به جاده دوختم

       بیا ببین که بی تو من      چه عاشقانه سوختم

رفیق روزهای خوب   رفیق خوب روزها

 همیشه ماندگار من    همیشه در هنوزها

صدا بزن مرا شبی به غربتی که ساختی

          به لحظه ای که عشق را بدون من شناختی

حیف غصه ای که خوردم چون ازت خبر نداشتم

حیف باوفایی من حیف عشق و اعتمادم

حیف اون دسته گلی که توی پاییز به تو دادم

حیف فرصت های رفتم   حیف عمرم و دقیقم

حیف هر چی به تو گفتم  راست راسی حیف سلیقم

حیف قلبم که یه روزی دادمش دستت امانت

حیف اعتماد اون روز حیف قولی که به تو دادم

حیف شادی توی روزی که میگن تولدت بود

حیف عاشقیم که گفتی اولش کار خودت بود

حیف جمعه های دلگیر حیف شنبه های رنگی

حیف اون روز که نوشتم چشای به این قشنگی

حیف فکرایی که کردم واسه جستن بهونه

حیف عشقی که کسی نیست حالا قدرشو بدونه

حیف عمری که هدر شد حیف روزایی که سر شد

                                  قلبتو دوباره می بخشیدی...........

                    من و حسه اینکه هر لحظه اینجایی

دارم آینه ها رو گم میکنم کم کم

                   تو رو هر طرف رو میکنم می بینم

نگو از تو چشمام چیزی نمی خونی

                     تو که لحظه لحظه حالم رو میدونی

اگه این بهارم بر نگردی خونه

                     دیگه چیزی از من یادت نمی مونه

منو رها کن از این فکر تنهایی

                     تو نرفتی نه تو هنوزم اینجایی

دارم از خودم با فکر تو رد می شم

                     دارم عاشقی رو با تو بلد می شم

            از من تو همان چیز بخواهی که ندارم...

                               ...............

تو را با غیر میبینم صدایم در نمی اید

             دلم میسوزد و کاری ز دستم بر نمی اید
           

                              ...............

از ناز چه می خندی بر دیده که می گرید

         این دیده زمانی نیز خندیده که می گرید

                               ...........

ای بی خبر از سوخته و سوختنی

         عشق امدنی بود نه اموختنی...

                                   ........

امشب به قصه ی دل من گوش کنی 

          فردا مرا چو قصه فراموش کنی